Tenine koyulsun ümitlerim
Islak gecelerimde durulsun
Gözyaşımın yolundan
Kaçma sen, n’olursun…
Gözünden düşsem ağlardım
Ta ki Çocukluk yaşlarımla
Artık Sarsan, Sararsan da
Düşme benim ardımdan
Çünkü sana yazılırdı
her kalemin düşümü
Ve sana yorardım ben hep
Gerçeğimi düşümü
Kime sorsam hayır dedi
Bu rüyanın sonu
Ta ki beladan gelir
İhaneti varsayan bu keskin koku…
Oysa ne zaman seni düşünsem
Hep gözlerinde güldüm
Ve düşüncelerimle asılırken
Hep sana soldum…
Son gülüşünden kalan tabiatım
yağmuru ıslatırken teninde
Sana değen acılarım
Acemi bir kaçıştı gözlerinde
Ve acemi bir kaçıştım gözlerinde
Yüzünde saklanan güzelliğini
Yağmurlar yıkamasın diye
Avuçlarımda yaralanan özleminle
Güneşi gölgelerdim senin üstüne
Uykularımdın sen her an
Gelecekmiş gibi gözlerimi yuman
Yalnızlığım otururken içime
Hala seni bekliyordum geleceği olmayan
Yaralarıma üflerken
Keşfettiğim ıslığımdın
Düşlerimdin üstüme yağan
Ve hazin türkülerdi
Kirpiklerinde saklanan
Erkenci bir ayaz çatlağıydı
Dudaklarında adım
Acele okunan bir besmele gibi
Çalakaşıktı sana sarılışım
Kenan Işlak
©nemit
S