Annemin içi yaralı biliyorum
yaşantısı boyunca zorluklara
göğüs gerip katlandı gerçeği
şu artık eskisinden eseri yok
ah annem halinden kim anlar
susup bir köşede dalıp gider
kendi kendine şarkı söylüyor
yeniden ayağa kalkıp hergün
olduğu gibi işine koyulur içli
bir keman gibi ağlardı sessiz
artık gücü çekilmişti içten içe
gözümün önünde eriyor sanki
bir teselli bekliyor yoktu vereni
yalnız bir savaşçı ve yorgundu
gül misali sevgisiz gider solup
babam her akşam gelir evine
ağzı içki kokardı annemle hep
kavga ederdi annem ezilen ki
taraf olur tokat yerdi bir değil
iki değil sonu yok olmayan ve
zaman gibi alışmıştı babamın
dayaklarına tabi ben o zaman
küçüktüm beş yaşında filanım
dedim ya satırın sonunda deli
gibi içer annem onun dayağına
maruz kalırdı sabah olur annem
masayı kurardı kahvaltısını yapıp
gittikten sonra babam hemen ah
geçerdi aynanın karşısına silerdi
yanağında morlukları oysa kimse
görmesin çünkü annem beni alır
okula götürürdü sanki hiç birşey
olmamış gibi bu arkadaşlarımın
anneleriyle konuşur gülüşür dü
oysam gerçekler farklıydı gece
olunca babam işten gelir ona
sofrasını kurar yemeğini önüne
koyardı ama yinede yaranamaz
öyle sanki babam ondan nefret
ederdi sonra duydum ki babam
başka bir kadınla yaşıyordu en
acı kısmı bu annem duydu tabi
ne yapsın sustu haliyle sonunda
dayanamadı astı kendini ölmedi
Allah korudu su içmeye kalkmış
babam karşısında görünce aklı
vurulmuşa dönmüş hemen ah
kurtarmış babam hemen sarıp
kollarına özür dilemiş şimdi iyi
bir insan oldu babam annem de
canı kanı yerine geldi şimdi ne
mi oldu mutlu bir yuvamız oldu
babam içkiyi bıraktı onun yanı
sıra annemi dövmeyi o kadından
ayrıldı mutlu sonla bitti bu hikaye
Not: anlattığım bu hikayenin sonu
keşke hep mutlu bitse değil mi her
kadının maruz kaldığı şiddete aciz
boyun eğen türkiye de % 99 kadın
olaydan sonra travmalar geçirip te
ya da eski kocası tarafından bıçak
ile savunmasız bir anında öldürüp
geride yetim kalan çocuklara yazık
gelin dur diyelim bu şiddete bizler.
©cihan.
C