Derdin ne senin insanoğlu?
Geldiğin yere geri dönmeyecek misin?
Kim sahiplenmiş dünyayı kendine,
Kim dünyalar kadar sahip olmuş kendine,
Ayağı takıldığında taşa,
Kim Rabb'inin izni olmadan kaldırmış o taşı yerinden?
İnsansın sen, fani doğmuş bedenin kara topraktan,
Fani kalacak kara toprağa dönünceye kadar.
Buğday tarlasındaki bir gelincik çiçeğisin sen,
Gövden dik.
Başın yüksekte.
İnsansın sen, öleceksin elbet.
Mezarın ha alçakta olmuş, ha tümsekte. Toprak aynı, kefen aynı,
El açıp okunacak Fatiha aynı,
Ey İnsan! Kendine gel bir an evvel. Dünyadan toparlanıp göçmeden kağnı.
©fresspirit
F