Gelirsem gidersin!
İşte o zaman yıkılır bu kent.
Her sabah seher vaktinde,
Aradığım hasret ellerimden kayıverir. Gelirsem gidersin!
Bir daha şarkı söylemez kırlangıçlar,
Esmez seher yeli,
Ve her gün doğmaz,
Güneş eskisi gibi...
Mırıldanmaz şiirler
İçimde bir yokluk
Uçsuz bucaksız...
Sarıldığım yorganım
Sarmaz beni sen diye
Gelirsem gidersin!
İşte o zaman gelir benim kışım.
İşte o zaman üşürüm.
İşte o zaman yarım kalır.
Yemediğim yemeğim...
Gelirsem gidersin!
Gelmek için çırpınan kalbim,
İşte o zaman kanatsız kalır.
Her gün geceyi beklerken,
İşte karanlıklar o zaman yol alır.
Gelirsem gidersin!
Belki cevap vermezsin.
Belki cümlelerin karşılıksız kalır.
Ben bilirim benim gibi sevmezsin.
Belki tan yeri ağarır.
Lakin ışığım sönük kalır.
Gelirsem gidersin!
Çarşambanın ardını,
Kara bir cumartesi alır.
Ben bilirim özlenmektesin.
Fakat özlemim yarım kalır.
Belki iki kelam ederiz,
Belki de sesim kalır...
Gelirsem gidersin!
Ben biliyorum korkuların yerimi alır. Yalnızlığın seni dürter.
Onlar seni çağırır.
Sevmekten mi korkarsın?
Hiç korkma!
Benim sevgim baki kalır.
Gelirsem gidersin!
Sonra bir türkü duyulur yüreğimden, Matemim ağır olur.
Cenaze namazım kılınır.
En iyisi mi sevgili,
Ben gelmeyeyim.
Gitme ihtimalin var.
Ben eve döneyim.
Belki de,
"SEN GELİŔSİN"...
©zümrdanka_
Z