Beni hayata bağlayan la ölüme gönüllü gönderenin ayni kişi olması kaderimin garip bir cilvesiydi. Ask, bir hüzünden bin umut doğurmak olsa da, insan sevince koşar adım gidiyormuş sevdanin dar sokaklarında. Sonra billdigin yolda tökezliyor, düsüyorsun. Yaran yeniden kanıyor. "Bu benim yaram " diyor, öpüyorsun, geçmiyor.kabuk bağladığını sanıyorsun. Acısı dinmiyor.
İnsanlar bazen bir şey için her şeyini verecek kadar cömert, her şey için hiçbir şey vermeyecek kadar cimri olabiliyormus.... Sana olan sevgim bir yaradan ibaret sense yaramin ilaci gibi gelince iyilestirir gidişinle kanatirsin hani hem yaşatır hem süründürür ama öldürmezsin.... Kapanmayacak yaramsin sende benim ASKİMM..
©Ruyam eren
R