gelmeyenim

*dışarıdan bir keman sesi gelir
adam- soğuktan donmuş ellerini ısıtmaya çalışır aklına o gelir sebebsiz yere düşünmeye başlar şimdi yanımda olsaydı kendi nefesimle değil'de o ellerimi tutarak ısıtır'dı bellkide karşılıklı kahve icerdik o kahvenin kokusuyla kendime gelirdim sen tabi her zamanki gibi o kadar uzun bakma gözlerime der utanırdın bende gözlerimi kahve fincanın da gezdiriridim sen gözlerime bakardın rahatça. keman sesiyle kendine gelir adam o kadar çok derine inmiştir ki nerde olduğunu anlamaz bir sigara yakar derin bir nefes çektikten sonra tütünün yanışının sesini duyar düşünür şimdi yanımda olsaydı bana çok kızardı bırakmadın mı hâlâ sigarayı sen der ve sol kaşını hafif kaldırır sol eliyle saçlarını geriye atardı ben tabi o kızarken ne kadar tatlı göründüğünü düşünürdüm ve tebessüm ederdim tabi o da gülerdi. kemanın derin ve parçalayıcı sesiyle kendine gelir mevsimlerin tatı yok sensiz derin bir of çekme isteği gelir sesin çıkmaz sebepsiz yere başını alıp gitmelerin gelir görmediğin bilmediğin şehirlere sokaklara yollara gitmek istersin herşeyi bırakıp herşeyi yakıp yıkıp silmek istersin bağıra cagira küfür edersin bir türlü unutamazsın olmaz elinden bir şey gelmez. adam en sonunda onsuzluga dayanamaz ve bileklerini keser göz yaşları kanıyla karışır..