Sanırım bu ben gelecek sanıyorken, aniden terkedilişti.
Sana söylediğim şarkılar aslında gelmeyişine bir serzenişti.
Bu mağdur halim belki de hiç gülemediğim kadere yenilişti,
Boşver kalbim, zaten o dünde seni sevmemişti.
Zaman öyle bir geçti ki, acılar yine kahkaha içindeydi,
Yine sabrım son noktada, intihar eşiğindeydi,
Aslında gündoğumu bile her sabah yorgun haldeydi
Bana senden kalan hasret değil de neydi?
Ben mi gaddar oldum, yoksa yıllar mı?
Rabbim bir gün beni de mesut kılar mı?
Neden yanımda kimse yoktu, beni anlayan sadece kahırlar mı?
Merhemine güç yetiremediğim bende ki acılar mı?
Yarasında hasret dolu bir şairin kaleminden bu sözler,
Kalem, sayfa, cümleler hepsi gelişini bilsen nasıl özler.
Elvedaya alıştım ben zaten gelsen de yine aynısı olacak,
Ama artık son raddedeyim, gözler artık ne hayalle ne de yaşla dolacak.
©ggurkann
G