Ey dünyam sen dur ben döneyim
Gündüzüm bir türlü doğmaz oldu
Derdimi kederimi ben bileyim
Şansım bir türlü gülmez oldu
Sen yükte ağır idin insanlıkta hafif
Sana çıktığım sefer bitmez oldu
Artık değil vücudumda eskisi kadar naif
Gençliğim aynalarda görünmez oldu
Sohbetin muhabbetin baldan çeşme
Kulaklarım eskisi kadar işitmez oldu
Nefesin ateşten gömlek sarılır bu bedene
Ruhum ete kemiğe sığmaz oldu
Gönül yamacına bir bayrak diktim
Rüzgar esmez şanım dalgalanmaz oldu
Kaşlarım çatık hayata son bir bakış attım
Bir garip Azrail korkusuna gelmez oldu
M