Çok yoruldum yazmaktan kendimi avutmaktan
Gençliğim soluyor bir bir dalında kuruyor
Sevdalar yaşanmışlıklar ihanetler dostluklar
Hepsi gençliğin hediyesi değil miydi söylesenize
Gençlikten açıldı konu herkes bir yerlere saklandı
Kiminin simsiyah parlak saçları geldi aklına
Kiminin yapıpta yıllarca acısını çektiği pişmanlıkları
O an herkes ne kadar da duygusaldı
Saçlar beyazladı yüzler değişti herkes ne kadar yabancıydı
Gençlik eski bir hikaye gibi geçti gözlerden
Ne oldu saçlarına ne oldu o görkemli boyuna posuna
Günler doğdu geceler soldu herkes pişman oldu
Pişman olmamak için yaşıyorum bu gençliği
Ruhumun yaşına aldırış etmeden gençliğimi yaşıyorum
Bazen ağlıyor bazen gülüyorum yaşlanıyorum
Gençliğim nöbet tutuyor başucumda beni izliyor
Ağlayacağım gül diyor pes edeceğim savaş diyor
Bu günlerin geri gelmeyecek değerini bil diyor
©dilba
D