Boynuma dolanan ırgat bu nefs-i
Buhranlı gecelerimi hatırlatır, yoksunluk çektirir
Hissizlik acılarıyla dolu boşluğun çemberi
Hiç! Bu kadar kifayetsiz kalır mıydı gözümde?
Hançer yaraları oysa ne kadar tatlıydı
Yutkunmanın sesi ne kadar tanıdık, uzaktan gelir
Hangi yöne dönsem susar kalırım
Ecel çıkış yolu, korkar bu bedenim
Dünyahanesinde taşıyamıyorum kendimi
Alemler arasında arafta sıkışan benliğim
Satırlarımda kalıyor, tutamıyorum gerçekleri
Bağışla! (Haşa) Gaflette ilah edindiğim nefsimi
Gamsızlığı diyar belledim, unuttum faniyim
Yanıp sönüyor ışıklar arasında suretim
Sonuna gelemiyorum, zehir zemberek bildiğim.
©yakaçiçeği
Y