Mevsimlerin zemheri soğuğuna döndüğü kuşaktayım.
Üstümde annemin ördüğü battaniyem...
Ahtım vardı göremezsem seni bir bahar akşamı,
Bedenim güneşe dönmeyecekti yüzünü.
Tuttum ben sözümü!
Herkese doğan güneşe döndüm yine yüzümü.
Avuç içlerimi güneşe uzatmayı özledim.
Bunun için gelmen lazım iki gözüm,
Ellerim yüreğimde senin yüzünü gözlerim.
Sabahları sevmiyorum, özlemim hep gecedir.
Alnına düşen her saç teli bildiğim tek hecedir.
Anlamını unuttuğum sözleri dillendirmeye değmezmiş.
Yar, yarin olmadığı hiç bir yerde gezmezmiş.
Hayatımı toplasan bilmem kaç günü kaldı.
Dilinin her söylediğini aklım kar etmez sandı.
Oysa çok yandı canım düşmedim gaflet dibine.
Bilmiyorum ama unutamam gibide...
Sen yinede aklına getir bilmediğin evimi.
Bu senden yapmanı istediğim başıboş son emirdir.
Gençliğimin en acı zaman zarfısın.
Sen yoksa bana sevap mısın Ah mısın?
©secilcetin
S