Kalpten geçeni Allah bilir de insan bilmezmiş,
Kalbe hükmün geçer de laf dinlemezmiş.
Ya dinmeyen sızına bir çare ?
Dolaşma öyle avare avare !
Dedim ya dua dök diline ,
Şifadır yüreğine.
Şifa Allah'tan gelen her zerrede,
Görmek bir bakışdadır sadece.
Gönülden bakan tabi olur gerçeğe.
Görmek istemeyene ne çare,
Dil döksen nafile...
İnsan avunur nefsiyle ,
Dünya dediğimiz içi geçmiş köhne,
Oysa ki tek perdelik bir sahne.
Kalp ! ne gezersin nefsin çemberinde ?
Nasıl kullanıyor seni elinde.
Bilmez misin Rabbin seninle.
Sen ise kapılmışsın faniye,
Yaşamak öylesine boş yere,
Ve boşluktan kendini atmak gibi.
Hırsa bürümüş gözlerini ,
Paraya pula tapmak gibi.
Gittikçe yok oluyoruz,
Varlığımız yokluklarla dolu,
Hayallerimiz boşluklara kurulu.
Ve maskeli yüzler,
Sahte gülüşler.
Güvenmek zor,
Yorgun yüreklere sor,
Anlamak yoruyor.
Haykırmak mı gerekiyor ?
©ozlemoyma
Ö