Hiç kimse tatmadı şu aşk denen sevdayı
Kimisi baktı geçti, kimisi yaktı geçti
Lakin kimse yaklaşmadı bakmadı gerçek yüzüne
Herkes sevilmek istedi, çünkü sevmek!.. Acı verici
En güzel aşk; tüm zorluklara rağmen sevmek değil miydi?
Ani başlayan aşkların hepsi, çok basit bitti
Yoktu çünkü içinde mecazi anlamda hiç bir şey!
Oysa aşk dediğin, ancak gönlünü fetih ettiğinde kazanılabilirdi.
İlk bakışta duygusal aşk tercihini
İki kelimeyle bir gülümsemeye
Ellerinizi tutuşturduğunuzda
Aranızda ki, cins eylemin elektiriğine
Kısacası ucuz malın sahteliğine
Tutkunluk duygularınızın hazin zevkine
Aşk dediniz.
Oysa "O" aşkı hiç bir zaman tatmadınız.
Gerçek aşk sizin gibi ucuz ve basit olmadı
Sevgiliye yaklaştığın her adımda kalp biraz daha yandı
Titredi eller, ayaklar, kollar
Ağır yük taşımış gibi aktı heyecandan terler.
Ayakta duracak mecal kalmadı
Bayılacakmış gibi bir haller aldı
İkimizinde sevdası yüreklerde
Her gün birazdaha yandı, köz oldu fakat kül olmadı.
Aklımızdan zihnimizden art niyetli bir kavram geçmedi
Şayet geçseydi, bu kadar anlamlı sevmezdik birbirimizi
Bizim aşkımız sanki bir nehirdi
Öyle narin, öyle temiz.
Tos pembe hayâller, tertemiz bir gelecek
O kadar güzel bir aşk, bir o kadarda utangaç
Dokunmadan hiç, eline tenine
İşte aşk budur!.. Var mı artık, böylesine sevmek..!!!
©okanakilli
O