Bu geceler, bu karanlık,
Çok şeyler söyler kimsesizlere.
Bu mehtap dediğin bir zalim değil mi sanki?
Baktıkça delirtmez mi derbederleri?
Yalan, hepsi yalan ne olsa.
Mutluluk, incelik, zerafet...
Çırılçıplak acı gerçek yalnız,
Bir de gece olunca sıkışan kalpler gerçek.
Yorgun gözler, kırışmış alın, derin nefesler,
Sessizce anlatır yüreğin sustuğunu.
Tek dürüst gözler ne de olsa,
Bir onlar yalan söyleyemez.
Bir onlar söyler en güzel şiirleri,
Bir onlar söyler acıları, yıldızlar dökerek.
Ve sonra ölür insan,
Gözyaşı tükendiğinde ölür,
Madem ki gözyaşı kalbin aynasıdır,
Kalp ölür, gözyaşı tükenince.
Ve insan; yürüyen bir cesettir bundan sonra.
Gömülmeyi bekler,
Bekler,
Ömrü son bulunca kavuşur ancak;
Gerçek huzura.
©bilaloruç
G