Gerçek ve insan
Gerçeklik kategorize edilmemiş başlı başına varolanın işlevsellik boyutunca nitelik kazandırılma sürecidir. Yaşam süresince algılanan her defasında tekrar eden öncül olay sonuç olay süreçlerinin neden sonuç evrenseli başlığı altında bir sefere mahsusluğun ehemmiyetsizliğinden kurtarılıp birey karşısında belirsizliğin bertaraf edilmesi bu izan üzerine gerçekleşir. Var olanlar hayatımıza en baskın biçimde hür irademizin ifa edilişine katkı sağlayış yönlerince dahil olur. Eylemlerimizin nesnesi oldurulamayan madde meçhul statükoda kolektif dünya görüşüne işe yararlığı kabilinde dahil edilesiye dek sınıflandırılmamış bir biçimde kalır. Ne vakit neden sonuç zincirlerimizin bir ucu bilinmeyen bir gezegenin yanından geçen derin bir uzay sondası gibi şans eseri ona tesadüf etse o da ortak bilgi hazinesinin bir parçası olur buna rağmen herhangi bir varoluş için sahip olunan bilgi onun tözüne değil bizi alakadar eden taraflarına yöneliktir bu bakımdan tüm bu öze temas etmeyen yukarıdan inme yakıştırmalar sonsuz varyasyonun içinde değersizleşir. Özetle insanın gerçek ile olan ilişkisi bir kimsenin sahiplendiği köpeğe verdiği isimden köpeğin haberdarlığı kadardır.
©opapa
O