Ve ben aldığım her kırıkta biraz daha doğdum..
Duvarların ardına saklamıştım kendimi!
Geçmişimin rengini gökkuşağına hibe ettim..
Şimdi aslıma rucu ediyorum...
Söyleyin Kardelenler yeniden doğsun mezarımda..
Zaten yangınları yaşatıyor hayat bana,
Kül dolu ocağımda hatıralarımı anıyorum..
Ben yine kirli mektuplar saklamıştım,
Anılarımda sıkıştırdığım gençliğimi ararken..
Her şeyin bir eksiğini tattım..
Bu yüzden utanç bohçam yamasızdır..
Sırtımda kırk yama,
Dilimde şiirimsi bir söylem,
Adımlarım benden habersiz koşmakta,
Ve ben daha fazla incitilmekten korkarak...
Geri çekiniyorum, hepten geri çekilerek..
H