Kendisi gibi sanıyor hayat beni,
Fakat ben her istediğime acı çektiremem.
Son kez hüzünü silmek için elimdeydi kalem,
Sayfalar acısıyla aldı gitti.
Geri getiremem...
Buhran sanki yıllardır Romeonun bedeni,
Belki de vardı Julietin bu visale nedeni.
Ne kadar hayal olsa da misale benzetemem,
Zaten vuslat göçtü gitti.
Geri getiremem...
Çatı katında damlayan katre yaşlar,
Takvim yaprağını katlettiğim her anda.
Hüzün yıllarıyla yeniden başlar.
Artık onlarla rüzgârı alıp raks edemem,
Tüm sevincim elveda etti gitti,
Geri getiremem...
Odam da dokunaklı melodiler, çınlatıyor kulaklarımı,
Yine bekleyişler zedeliyor hâli yalın duraklarımı.
Bu saaten sonra kalbi hayata sevdiremem,
Hislerim diyarlara terketti gitti.
Geri getiremem...
©ggurkann
G