Senden sonra herşeyi bıraktım
Toplamadım dağınık kalsın bizim gibi
Gökyüzüne bıraktım gözlerinin rengini
Başımı her göğe kaldırdığımda görmek için rengini
Sazlıkların sessizliğine bıraktım sesini
Rüzgarın uğultusu gibi essin yüreğime diye
Güneşin sıcaklığına bıraktım ateşini
Sen üşürsün biliyorum ayakuçlarına kadar
Yatmadan önce ilk ayak parmaklarını örterdin gecenin örtüsüne
Ben baharında dondum yoktu saçların üzerimi örtmek için
Şiirlerin en kuytu harflerine sakladım ismini
Her okuduğumda öfkemin çığlıklarına Sağır olmak için
Her defasında bizle kalkıp hiçle oturdum
En sonunda keskin hançerin yüreğime zarardı
Görmezden geldiğim bir sancıydı artık
Şehrin kalabalığına bıraktım seni anlamsızca
Kalbinin gürültüsüne alıştın bir kere
İçimdeki yalnızlığın sıkar canını bilirim
Bu kadar dağıtmışken seni nedir bu dostların toplama telaşı bilmiyorum
Ben seni çoktan unuttum
Tıpkı çirkin ördek yavrusunun kuğu olduktan sonra unutuluşu gibi ....
F