Kendine hapis bir sevgi
Çıkmaz, çıkamaz istese de,
Biliyor kendini çünkü,
Alışmış dört duvar arasına,
Haykırmıyor delilercesine,
Haykıramıyor seni seviyorum diye,
Suskun bir zihinde beliriyor silueti.
Çok istiyor ama yapamıyor,
Dokunamıyor o saçlara,
Tutamıyor o elleri,
Yatamıyor dizlerine,
Omzuna yaslanıp ağlayamıyor,
Hasret içinde yanıyor yüreği.
O vakit söyle ne yapsın kifayetsiz cümleler,
Anlaşamıyorken hisleriyle bu yürek.
Gözyaşı dökmek yok ama artık,
Gözlerimi silmedikçe eli, buruşmayacak bu yüz.
Acıklı bi' sonbahar akşamı seni düşlüyor olacağım.
Ne olur gel yanıma sevilsin şu beden,
Bir kez hatırlansın, sevildiğini bilsin.
El ele yürümek nedir bilmez.
İşte sensiz ben bundan ibaret.
©cgtysvmli
C