✍✍✍...Mutluluk bu şehirde üstü açık bir çocuk
Üşüdükçe titriyor sarılacak kimse yok
Karanlık yorgan olup üstü örtse az buçuk
Rüzgar olup üstünü açacak yürekler çok
Hangi yana el atsam elim soluma düşer
Dertlerim yuvarlanır gelir yoluma düşer.
Bu şehir rüyalarda ince yağmura döner
Islandıkça duygular yürekte sevda söner.
Gidemem hiç bir yere enkazlara basarak
Boyun bükük bel bükük kabulleniş inkarda
Sevda son nefesinde bakışları asarak
Talih gülmedi bir kez gönlüm hep inkisarda
Gücendim hayatıma yalancıktan gülemem
Sorumluluklarım var istesem de ölemem.
Bu şehir sinsi sinsi gülüyor olanlara
Bu şehir mezar oldu geride kalanlara...✍✍✍
N