Ah şu hayatın geriye sar tuşu yok,
Olsaydı şayet; ne de güzel olurdu.
Ama bazı şeyleri; içimizde yaşanan,
Olduğu gibi bırakmak en iyisidir bazen.
Seni huzursuz eden şey gün geçtikçe,
Belki öğretir sana doğruyu.
İçinde yanan korku ateşleri,
Söndüğü zaman çelik zincirle bağlar,
Kopmasına mahal vermemek için bağları.
Yaşamak; sanırım böyle bir şey.
Duyguların hepsini tatmak.
Geri alabilseydik bir şeyleri şayet.
Düzeltmek için çabalamak kadar zahmetli,
Ancak sonrası kadar kıymeti olur muydu,
Bilmem, bilemem ki bilmek istemem de.
©mageenkon
M