Bir çocuğun cesedi inliyor, yıkılmış duvarların arasında.
Hayalleri kuş misali, uçakların sesinden korkup kaçtılar.
Yolların, ovaların, dağların içi binbir parça olur
Yurdundan edilmiş yolcuları gördükçe.
Toprak kan ağlar, bebeğin kanını içine emdikçe.
Ah! yok mu şu gökyüzünün
Sahipsiz kalmış çocuğun çığlıklarından kaçışları...
Biz ne hâllere düşmüşüz ey gönlüm!
Gözleri boyanmış, mazlumun vatanında
Gözü olan mahlukatlara ne ara dönüştük?
Çağırın şurda mazlumu öldüren Azrail'i
Gelsin de tek tek zalimi "öldürülenler listesi"ne yazsın.
Getirin şurdan silinmez şairin eski kalemini.
Getirin de yeniden yazalım denizlere mahkum olmuş bebeklerin kaderini...
R