Gönlün dara düşmüş lakin,
Artık kalbin yokmuş gibi.
Kan damlıyor gözlerinden,
Sanki ilk kez ağlar gibi.
Kör olmuşsun, göremiyorsun,
Fakat alışmışsın gibi.
Tökezlemiş yıkılmışsın,
Evvel hiç koşmamış gibi.
Tekrar tekrar yanılmaktan,
Acının tadını öğrenmiş gibi.
Uçmaya hasret kalmışsın,
Kanadı kırık bir kuş gibi.
Kırk sefer girdiğin mezarda,
Sanki ilk kez ölmüş gibi
Gözlerime bakıyorsun,
İlk kez yalan söyler gibi.
Öğreniyorum gerçekleri,
Daha yeni doğmuş gibi.
Yavaş yavaş eksiliyorum,
Tükenmez bir kalem gibi.
Yitiriyorum duygularımı,
Sanki insan değil gibi...
©tuna68
T