yağmur un akan gözyaşın dan
bir çift gözyaşı yım durmadan
uçsuz bucaksız zamanı olmayan
zamana gidiyorum yok gibiyim
kendimi yalnız lar rıhtımın dan
soruyorum efkar hüzün ardından
gül veren elde sıcaklığı nı buradan
hissler im umuttu ben yalan gibiyim
hayat güzel içinde bana gülmez
sevgi denilen yola aşk bu gelmez
gönül açan tek anahtar girilmez
kırılır bir adım atınca son gibiyim
C