Soğuk bir kentte gözlerini arar oldum
Sokakbaşı sorduğum her çıkmazda
İliklerime kadar kırıldım yokluğunda
Kimleydin kimin baharı kandırdı yüreğini bilmiyorum
Hem nasıl gittin bu ayazda bu kıyamette
Kapıyı çarparak mı yoksa
Bir parça buruşmuş kağıda kirli sözlerle imzanı atarak mı
Bavuluna tıkıp kadersizliğimi kalbime ağladın mı hiç
Dumanın sinsiliğinde unuturlurmuş anılar
Uçları tek tek yakılır acıya bir duman daha eklenirmiş
Unuttun mu sahiden sende dumanaltı yalnızlığında bizi
Cam kenarına sinmiş soğuk ellerinden kalan kırk yıllık hatır
Yan yanayız yine bak terketmeyi bilmek bile marifet ister
Sen kalmayı bile beceremedin ki gitmek gibi bir borcun olsun şu gönlüme
©pelşin
F