GİDECEKSİN
Sararmış huş yaprakları, dökülen bir papatya.
Ruhumdaki güzün yansımaları,
Her düşen yaprak benden kopan bir parça.
Boğularak ölmek gibi; acılı,
Ciğerlerim su doluyor nefes almaya çalıştıkça.
Elma ısırdım dalından yeni kopmuş;
Ne tatlı ne de ekşi.
Aşkın tadı gibi mayhoşmuş;
Ne kafi ne de baki,
Tatlı olan için ekşiye katlanılıyormuş.
Zambaklar ve sümbüller; mis kokulu...
Bir kere koklasam beni zehirleyecekler.
Gönlüm zaten aşk yorgunu,
İçlerim seni defalarca isteyecekler.
Ah, nerde o mis kokulu.
Artık dökülüyor zihnimin kelimeleri,
Ellerim ve parmaklarım kıpır kıpır.
Belki bulabilirim aşkın tarifini?
Belki de benimdir bu onura YARAŞIR.
Artık dökülüyor zihnimin kelimeleri.
Burcu burcu kokan bir çiçeği koklamaktır aşk,
Derin denizlere dalıp boğulmak.
Sevmeyi sevmektir aşk,
Her solukta yorulmak.
Kalıplara uymamaktır aşk.
Ellerin, ellerin ve parmakların,
Yavru kedi okşar gibi.
Yalnız, bana olur zararın.
Kağıt kesiği gibi,
Zariftir ama yanar canın.
Ruhum yavaşça kopuyor bedenimden.
Soluğum soğuklaşıyor, sırtımda terler,
Beni iyileştirmeye yeter tek gülümsemen.
Yerle yeksan olur içimdeki keder!
Ruhum yavaşça kopuyor bedenimden.
Fecir vakti, gündüzün kızıllığı yüzümde.
Elimde bir defter, şiirimi yazıyorum;
Güneş satırların izinde.
Her satırımda güneşe bir kez daha bakıyorum;
Fotoğrafın gündüz gökyüzünde.
İnci taneleri, krem bir beyaz.
Tenini hatırlatıyor bana,
KARDAN YAPILMIŞ GİBİ lakin yapılmaz, yapılamaz.
Tanrı uğraşmış sana,
Bu kadın benim gibi yaratılmaz.
Ne kadar güvenirdim kelime hazneme
Nitekim bir sözüne yetemedim
"Gideceğim" ne demekti söylesene
Ben, cevap veremedim.
Anlattıramadım duygusuz yüreğime
Şimdiden seni çok özledim.
©yusufipek
Y