Saat durmuştu,
Takvim yırtılmıştı çoktan,
Ama ben hâlâ o geceydim.
Bir çığlık kadar keskin,
Bir gölge kadar sessizdim.
Gözlerin...
Kör karanlıklar gibi eşsizdi.
Her ihtiyacım olduğunda,
İçine çekerdi beni.
Böyle olacağı belliydi.
Sustum...
Çünkü her cümlem sendi,
Her hece,her kelime seni sevdi,
Ve artık sessizliği seçtim.
O yollardan tek başıma geçtim.
Gidemedim...
Farkına vardım herşeyin.
Bilmediğimi sanıyordun,
Beni sevdiğini sanıyordum...
Sen gittin,ben gidemedim.
Çok aşıktım...
Belki de bu yüzden gittin.
Ağır geldi bazı şeyler,
Kaç gece yazıp yazıp sildim,
Karanlık da bitti,bende bittim.
©kösan
K