Ölüşün yok bir dönüşü diyordum, seni kaybetmenin acısı bitmiyor. Hep aynı soru dönüyor kafamda; Sen mi öldün, yoksa ben mi kaldım geride? Yaşamın anlamı bu muydu, yoksa daha fazlası mıydı?
Birlikte keşfetmeye başladığımız o sonsuzluğa doğru... Ama sen gitmek zorundaydın, bu anlaşılırdı belki de. Hala acıyor, hala sorguluyorum nedenini. Ruhlarımız birbirine denkti, bunu biliyorduk. Seni kaybetmenin verdiği acı, dayanılmaz bir yük. Bir gün belki yeniden bir araya geliriz. Ama şimdi, seni özleyerek yaşamaya devam ediyorum.
©ahmetkrtl
A