Gider insan, güzel insan...

Gider insan, güzel insan. Bunu aklına zor da olsa kazımalısın. Kazı ki canın bir daha o kadar yanmasın.
Gider insan, güzel insan. Her yolu denemiştir ve bir tek yol kalır. Gitmeli ki geriye başka yol kalmasın.
Gider insan, güzel insan. İstenmez bazen, bazen de istendiği söylense de inanmaz. Gitmek zorunda değildir belki ama kalmak koyar güzel insan. O yüzden gitmeyi seçer.
Gider insan, güzel insan. Kime gitse ilk gittiğine varamaz. Halbuki ilk gittiğine varmak ister. Yine de dener ve gider hiç varamayacağı insanlara.
Gider insan, güzel insan. Gitmezse bilemez kimlerin peşinden geleceğini. Test eder güzel insan ve kimse gelmez peşinden, yalnızlıktan başka. Bu yüzden yalnızlığına sarılır güzel insan.
Gider insan, güzel insan. Duramaz bazen yerinde. Belki bağlanmaktan korkar belki birilerinin ona bağlanmasından. Güvenemez çünkü kendine. Ya üzülmekten korkar ya üzmekten kendince.
Gider insan, güzel insan. Bazen sadece gitmek ister. Senden kaçar ondan kaçar ama asıl amaç kendinden kaçmaktır. Bilemez işte güzel insan, insan kendinden kaçamaz.
Gider insan, güzel insan. Bazen hayalinin peşinden gider. En zoru da budur belki de. Çünkü hayaller ondan daha da hızlı gider...
©doganozbay