Mazgalın altında çaçaron farelerin gıybeti dönerken,
Kıranta ,sigarasını atıyor boşluktan içeri.
Dumanı yeni bir şiir oluyor ...
"Dudaktan gökyüzüne"
Sönmemiş izmarit tutuşturuyor ;yanmak isteyen atılmış müsveddeleri.
Sükûnet tecelli ediyor yeraltı mahlûkatına.
İşte bu karanlık yüzümle ben.
Gözlemliyorum tüm yaşananları.
Bir akciğer sancısı ile kaçan uykularımı ...
Bağırıyorum tahakküm altına alındığım illete.
Orada ,sessizlik ve yanan canlıların öfkesi var.
İçimde erişilmesi güç ve kıymetli bir acı.
Tahammül sınırlarımı zorluyor bu iliksiz meret.
İtimadım kalmıyor varlığıma .
Yaşanmışlıklarım bile tepeden bakıyor bana.
Ben yazmasam bu iç sıkan dâhiyane satırları,
hangi kalem sarhoşluğu yaşar; beyaz bir yaprağın kumsalında
©mey
M