Oysa ne güzel başlamıştı herşey..
Ona olan duygularımı saklamaya çalışsam da,
Sesini her duyduğumda hissettiğim heyecan..
Kaçmaya çalışırken daha çok yaklaştığım,
Yakınlaştığımda ise Yüzümde beliren o şapşal gülümseme
Beni ele vermeye yetmisti aslında..
Her gecen gün ona biraz daha yoğunlaşırken,
Aslında gitmem gerektiğini hissedip uzaklaşmak isteyişim ,
Ama bir türlü gidemeyişim..
Kendi içimde debelenip duruşum
Ve her seferinde dibe vuruşum..
Olacakların habercisi gibiydi aslinda..
Beni ona çeken şey her neyse,
garip bir bağ oluşturmuştu aramızda.
İçime sığmayan bu duygu
Aklımı karıştırırken,
Kalbime söz geciremiyordum.
Köşeye *****mış gibi hissediyordum
ve kaçacak yerim yoktu..
Ama korkuyordum da..
Yaşadığım duygunun tek taraflı olabileceği düşüncesi
Beni arafta bırakıyordu.
Terslenebilecegim korkusuyla yaşamaktansa,
Yüreğimi ferahlatacak biseyler bulmaliydim..
Artık buna bi son verme vaktinin geldiğini düşündüğüm anlardan birinde,
İçimdekileri bi çırpıda döktüm önüne..
Aylardan nisan.. Nisan'ın 12 si..
Baharın gelisi ve yüreğimin tekrar renklenişi..
Sessizliğin içinde çırpınırken,
aniden kulağımda yankilanan sözlerle kendime geldiğimde,
duyduklarıma inanamıyordum..
O da beni seviyordu işte!
O günden sonra karanlık dünyamda
Çiçekler açmaya başladı...
Her gün biraz daha fazla bağlaniyorduk birbirimize..
Zaman zaman yaşadığımız olumsuzluklar bile engel değildi sevgimize..
Tam tersi bizi birbirimize kenetliyordu.
Bir anımız bile ayrı geçmiyordu..
Birbirimizden ayrı kalmak istemiyorduk
Birlikte yaşamak,birlikte yaşlanmakti tek dileğimiz..
Sadece ikimizde temkinli davraniyorduk..
İlişkimizi sağlam adımlarla yürütmekti tek niyetimiz...
Ama olmadı..
"Her güzel şeyin bi sonu var "
Sözü yine sahnedeki yerini almıştı..
Önceleri bir kaç dakika bile ayrı kalmaya tahammül edemezken,
Bu süre her olumsuz olayda gün geçtikçe uzamaya başladı.
Kırgınlıklar, kızgınlıkla söylenen sözler..
Kıskançlıklar..
En kötüsü de birbirimizi dinlemeyisimiz,
Ve anlamayışımız..
Kimilerine göre
kısa bi süre gibi görünse de,
Hissettiğim duygunun ,
birlikte geçirdiğimiz süreyle
İlgisi yoktu bence..
Evet 4.ayımızı doldurmustuk.
Ama benim için 4 sadece bir rakamdan ibaretti..
Hic bir zaman belirleyici bir rol oynamadi iliskimizde..
Yaşanan her ne olursa olsun
Geldiğimiz bu süreçte
Acısıyla tatlısıyla yaşadığım duygu,
Ömrümün sonuna dek kalacak içimde..
Sensiz nasıl nefes alınır bilemesem de
Umudum sonsuza kadar benimle birlikte..
Sona yaklaşırken adım adım..
Uğurlarken birbirimizi...
O zaman anlayacaksın bu aşkın değerini..
Olur da yokluğum acıtırsa içini,
Kaldır başını ve gökyüzüne bak
Seni seven Mavi gökyüzünde bi renk artık şimdi..
©benmavi___
B