E

GİDERKEN YUREĞİMİ SÖKTÜN DE GİTTİN

Her sabah uyandığımda
Yüreğim bir garip sızlar
Öyle bir yaradır ki bu her an
Sanki yüreğime saplanır bıçaklar
Bilirim sevda yarasıdır bu
Yokluğunda çekerim hep bu acıları
Çok uzaklarda mekan tutmuşsun
Ağlasamda sızlasamda sesimi duyamazsın
Giderken yüreğimi söktün de gittin
Acılar içinde bıraktın
Sensiz geçen her günümde
Yüreğimde ateşler yaktın
O kadar acı çekmeme rağmen
Sana olan özlemimden
Varsın yansın dedim
Öleceksem de senin ateşinden öleyim
Öyle bir ateş yaktın ki
Alevleri yüreğimi yakarken
Yandıkça daha çok sana bağlıyor beni
Ne ızdırabım bitiyor ne de sana olan sevgim
Uyku tutmaz oldu gözlerim
Her gece hayalinle sabahları ediyorum
Gözlerime kan oturdu
Sen gittin gideli Maria
Meğer sevdalarmış insanları yaşatan
Bilemedim ki akılsız başımdan
Giderken döneceğim demiştin
Neden dönmedin güzelim Maria neden
Yoksa avcılar avladılar mı seni
Sana unutturdular mı beni
Unutma hani demiştin ki
Bazı aşklar neden gelir geçer
Demiştim ki büyük aşkların ateşi sönmez
Yakar yakarda da ömür boyu sürer
Biliyorsun güzelim biliyorsun
Bizim aşkımızda öyle bir aşktı
Biliyorum içindeki ateş sönmeyecek
Sonunda bir gün seni bana getirecek
Ama unutma ki artık mevsim sonbahar
Elini çabuk tut Maria
Olur ya
Geç kalıpta geldiğinde belki de
İsmimi okuyacaksın mezar taşımda
Hadi tez elden düş yola geç kalma
Sevdiğim güzelim aşkım Maria
©eminbarut