gidecek yol kalmadı düştüm dara
ne sor derdimi nede derman ara
kurudu dudagım hasret bir damla suya
sen beni anlayamazsın yorma kendini boşa
daglar dostum olur belki yaslandım sırtımı
boz topraklar yazsın artık benim yazımı
calmadı hiç bir dost gönül kapımı
düşünme artık yoktur derdimin dermanı
kucak acsan iki kol olsa köprü
vermezsin bana giden bu ömrü
yeminim var muhanet kul dinle bu sözü
sesiz sedasız ölüp gidesim var...
©doludeli
D