Gönlümün kahvesinde demini bulmuş çay gibiyim
Gelip geçen türlü türlü insanlar var kahvede
Sabahın ayazında
Üzeri heyecanla sarılı koyu öğrenciler
Öğlen vakitleri
Baharını kaybetmiş yorgun nefesler
Akşam karanlığını bulduğunda donuk gözlü adamlar
Gece olduğunda
“Sarsmayın beni” diyen saklı dünyalar
Ağlamaklı “çay ver” sesleri
Küllüklerde bırakılan umutlar
Hesap vermeden uzaklaşan aşıklar
Kafalarında yitirilmiş tabutlar
Ve
Dükkânın kapanmasına az kala gelen sen
Geç kaldın güzelim benimle olmaya
Bugün yarın olmayacak
Savrulup duracağım mühür vurulmuş mekânlar gibi
Tabuttan çıkan bir kalp karşılayacak seni
©uğurünver
U