Adın hiç tanıdık gelmiyor
Yüzün bir yabancıyı andırıyor
Ellerin bir hiçliği
Gözlerin bir ölümü hatırlatıyor
Adımların bir sonsuzluğu
Yokluğun ise bur boşluğu
Şimdi sen gidiyorsun bir gece ansızın
Gidiyorsun ıssız bir geleceğe
ellerimden umudumu çalıp
ay ışığının sesinde kayboluyorsun
gözümün alabileceği en uzak noktadan
ağlamak gelmiyor içimden artık sevgili
ya kaybedersem içimdeki seni
daha doğrusu sana olan sevgimi
inan ki unutmam bu ihanetini
sana menekşe kokusunda hayaller
senin kadar özel güzellikler
ve en çok ta aşkımı verdim
sırf bir ay ışığının sesinde
gözümden kaybolasın diye
F