Soluk yüzlerin, arsız tavırları çarpıyor,
Kan kırmızı gözbebeğimin serserilerine.
Kekeme fikirlerin, tohumsuz kökleri sökülüyor,
Tenha yanlızı bakışlarımın derinliklerinde.
Abartacak birşey yok, sadece ölüyorum,
Sıradan toprak, sonradan kefen,
Başsız üstümü örtüyorum ve gidiyorum,
Telaşsız, kaygısız yapa yalnız, umut yolculuğuna.
©yılmazönür
Y