sessiz bir veda sadece camına çarpan dal gibi
yel aldık aramıza iki küs dargın gibi
sabaha dayanır sancıları ayrılığın
teyipte kısık ses Müslüm Gürses sen anla gerisini
kadehler kalktı sağlığa ama ayrılığa indi
seni ilk gördüm kışın değil bahar idi
üstünde kırmızı bir penye
sana olan aşkım yarına değil sonsuz idi
şimdi veda zamanı gidiyorum senden
sesin yankı yapıyor bende yokluğun sızı
oysa gözlerin nefretle değil aşk ile bakardı bu son söz gidiyorum gönlümün turkuazı
birtek sen varsın ya hani beni anlayan
sende yokmussun meğer
demişsin birisine unuturum hemen
Ferdi Tayfur gibi ne de hakliymiş meğer
Y