Gidiyorum artık ey şehir
içinde kaybolan anılarım öksüz ve yitik
Özgürlüğümü haykıramadığım dağların benim için artık bitik
Sana dair her şeyi attım içime
Geçmişimi senle birlikte çektim sineme
Yoksun artık sen tamamen kalbimde
Özvenimi aradım bulamadım sende
Yine tabiki kabahat tek bende
Saf ve masum bir şehri daha ortak ettim
Kendi silik benliğime
Tabiki güzeldir hayat kendini sevene
Seni sevmeme nedenim
Kendimden kaynaklı, hep bir bahane
Sen de olmamıştın ki derdime çare
Neden bu burukluk bu kadar gerçekten
Sevinmeliyim oysaki, kendime yaşattığım onca ızdırap için gitmekten
Yorulmuştum artık kendim ile mücadele etmekten
Yaşadığım onca şeyi görmezden gelmekten
Söyleyemediğim sözler için gözyaşı dökmekten
Yorulmuştum ve korkuyordum , ey şehir
Küçük bir cesaret sahibi olamadığım için silinip gitmekten.
Hayır, yok senin hiçbir suçun
Sen yine de ayrılma benden
anılarımla bana tutun
Aklımım bir köşesinde hatırlıyacağım bir yerde bulun
Bulun ki doya doya yaşayamadığım gençliğimi
Bu utangaç kızı hatırla
Ve ben de her seni anımsatan şeyde derin bir hüzün yaşayayım
Özgüvenimi bulamadım sen de yine ama
Kendime çektirdiğim bu zülmün bir parçaçısın
Sembolüsün artık ben de
Onun için yer aç
ilelebet beni hep sakla gönlünde
Ey şehir sen de bu utangaç kızı görmezden gelme unutma gitsemde
Seren ceylan
©edanaaz
E