Muhayyel tahtımı aşka yabancı bir Prensese bırakıp
Sürgün yemiş sultanlar gibi
Vazgeçerek muhayyel ülkemden
Biçareyim, gidiyorum bu şehirden
Gürültünün içindeki sessizliği
Kalabalığın içindeki yalnızlığı
Siz Allah'a emanet ederken
Usul usul gidiyorum bu şehirden
Anımızın geçtiği her yere
Paramparça olmuş kalbimden bir parça görmüyor
Ve yavaşça geçiyorum Menderes'ten
Sessiz bir çığlık atarak gidiyorum ben bu şehirden
Kalbim acı bir biçimde senin için kıvranırken
Metal bir tabutun içinde
Yaşayan bir ölü gibi
Gidiyorum ben bu şehirden
Son çare Rabbime yalvarırken
Gözyaşı ile ıslanmış seccademde
Bir tek seni isterken Rabbimden
Azrail'in koluna girip
Umarsızca gidiyorum bu şehirden
Son anımızı da Eminönü vapuruna gömerek
Ve seni her zamankinden daha çok severek
Sen Prenses!
Kahverengi gözlerinle mavi denizi seyrederken
Yaşlı gözlerim ve tükenen umutlarımla
Gidiyorum bu şehirden
Enes Durmuş
©aşıkdurmuş
D