Bizim gibi insanlar azizim
yanlız yaşar yanlız ölür
Bizim gibilerini isterler ama bizi istemezler
kalpleri kırık mutlulukları yarimdir
hevesleri boğazında kalır
bir yudum sevgiye hasret göçerler
kıymetleri ölünce bilinir
sevgileri o kadar çoktur ki
ama yetmez kendilerine
onlar görünmezler
sessiz sedasız giderler
varlığından haberdar olmayanlar
gidislerindende haberi olmaz
gidiyorum sevgilim
vazgeçmezdim bilirsin senden
ama sen ayaklarınla çiğnedin papatyani
ayaklarımı sürüyerek gidiyorum senden
yuzüm sana dönük gitme demeni bekleyerek
hala cebimde umut kırıntıları taşıyarak
evimi kaybetmemek için
yollara dökerek gidiyorum
kuşlar yer bulamam evimi
istenmedigim yerde durmak adetim değildir
yüreğimi sokerek gidiyorum senden
©gökçekız
G