Ne çetin bir yol ki vakitsiz geçtim
Bıraktıp yükümü üstümden atıp
Hem üryan ,hem kördüm hem sağır, dilsiz
Et kemik ayrıldım ruhuma varıp
Ateşle dağladım ümitlerimi
İçime hapsettim gördüklerimi
Ben sevdim sanmışım sevdiklerimi
Ben aşka körmüşüm hâyale dalıp
Delirsem çareydi akıllılara
Devirsem saraydı baktıklarında
Para pul zerreymiş sandıklarında
Delirip gittiler habire sayıp
Düşünmek bir topuz yardı başımı
Kan revan içinde koydu aklımı
Unuttum yaşımı hem de adımı
Sormadım kimseye soramam ayıp
Maziden gelenler şimdiye kinli
Gelecek borç ister zamandan şimdi
Bırakın dedikçe bırakmaz seni
Söverek anlattım karşıma alıp
Nerede kalmıştım neyim var benim
Kimlerden gelmişim nerede evim
Niye ki tutmuyor ayağım elim
Aynada duruyor söyleyin bu kim
©ibrahimlek
S