Hayat hergün akıp gider
zaman sanki hiç durmaz
yaşanan acı ömür kederi
gülüşler ağlayışlarda gizli
ızdırap içinde hüzün olur
kader alnıma yazılmış ve
düşünce yer eder kafada
böyle gelmiş böyle gider
bu dünyanın çarkı düzeni
bir mazi var olup geriden
gözlerimde yaşanan derin
bir anlam besler mutluluk
kaybettim umut arıyorum
bir yanım yaprak döker ey
yorgun algın çökmüş hal
aynalara dönük kendime
baksam ruhum derinden
bir sancı ve mutluluk ise
kalmış uzak bir yerde ah
bin parça bölünmüş yüz
değil gerçek hepsi inan ki
bir çiçeğe umut vaad etmek
gibi sevgisiz bırakılmaz asla
bu denli uykusuz geçen gece
yeni birgün doğar güneş açtı
kimi evsizlere kimi yalnızlığa
her şiirin satırı ayrı bir hikaye
anladım hiç güven olmuyor
dayasan sırtını hançer vurur
dost gibi görünen düşmanlar
kime dert yansam anlamaz
hayallerin sonu hep hüsran
kırık cam umudun aynası dır
batar damardan kalbe kanar
bölük bölünmüş ikiye ayrık
biri sonsuz çıkmaz diğeri de
zamana karşı direnen zayiat
kurdun uluyaşı gibidir isyan
engin dağlar sesime ses ver
isterseniz yıkılın ha üzerime
değil umrumda halim yoktur
ne hayata gelecek şu yarına
yoruldum gücüm artık çekilir
doğarken alnıma yazılmış bu
kara yazı böyle yaşamak zor
kendime kızıp sövüp saydım
kafamın içinde sanki bilmem
dönen bir girdap tır yaşıyorum
©cihan.
C