Kanatları olan ama uçamayan,
hatta uçtuğunu bile bilmeyen bir serçe misin?
Damsız, bahçesiz, penceresiz, içinde kimsenin yaşamadığı bomboş bir ev misin?
Yoksa mürekkebi bitmiş kağıdı öpmeyi bekleyen bir tükenmez kalem misin?
Ya da gerçeklere ulaştıran yol mu? Hani o yalanlarla kapanmış olan...
Ve ancak patikalar sayesinde mukavemetini kaybetmemiş herkesin geçmiş olduğu en son yolcu musun?
Kendine bir ad ver her şeyden önce.
Yaşantını basit görecekler çünkü…
Öldürmeleri de basit olur bu yüzden.
seni senden daha iyi tanıyan,
seni senden daha doğru anlayan hiç kimse yok emin ol.
O açıdan seni sen kadar doğru seven de olmaz.
Ama sen iyiyi sev, her zaman sev.
Kötüyü de anla...
Çünkü kuyudan nefret çekilerek sevgi kovası dolmaz.
Bazen değil,
daima kendine güven.
Güveni herkese vermek amacınsa eğer...
Aynaya bakarak kendini göremezsin
kendini aynaya bakarak gördüğünü duymak,
böyle düşündüğünü anlamak istemem
...
Kendini anlayarak, keşfederek görürsün ancak.
Diğer görmeler yüzeyseldir.
Eğer kendine buyuk bir dost isen
kendinle savaşmalısın
Düşmana da gerek kalmaz
Böylece..
Neticede kendini aşmalısın.
aşamazsan…
Gerçek manada
Kendini asmak bu olur.
Şimdi vaktidir!
Git yarat kendini!
Herkesin hayal ettiği bir gerçek olman dileğiyle ve herkesin gözüyle görse bile inanamayacağı bir hayal…
©illegal
I