...Ölümsüz Annelere...
Şimdi sen gidince benden anne
Üşüyorum yalnızlığına
Üşüyorum sensizliğe
Içimi ısıtacak bir sarılmaya özlem duyuyorum
Ne olur anne gitme ve gel bana sarıl
Hem de sımsıkı tut ki hiç ayrılmayalım
Almasın seni benden ölüm
Almasın seni yanına toprak
Kal yanımda bana güzel bir masal anlat
Ve hiç bitmesin o masal
Benim uyumamı bekleme
Ben yenik düşerim uykuya
Sen yanımda kal hep bir melek gibi
Koru beni olabilecek bütün kötülüklerden
Şimdi sen gidinde benden anne
Gözyaşlarım boşanıyor hiç durmadan
Sol yanımdan bir şey kopuyor
Tutamıyorum onu gel sen tut
Bir kalem al eline anne
Sonra gökyüzü çiz mesela
Ama anne senin kadar güzel olsun
Senin kadar güzel olana kadar çiz
Biliyorum hiç senin kadar olmayacak
O yüzden anne sen kadar güzel olana kadar çiz
Hiç bırakma o kalemi elinden
Eğer bırakırsan bende o kalem gibi düşerim
Bir boşluğa düşerim hem de
Bir hiçlik içinde kaybolarak
Bana bir şeyden bahset anne
Öyle bir şey anlat ki sonsuza kadar sürsün
Seni sonsuza kadar dinlesem
Gözlerinin içine bakıp geceler boyu
Kopmaz kökler salsam sana
Bir şey düşleyelim şimdi anne
Olağan ve olabilecekler olsun içinde
Biz olalım mesela içinde
Ölümsüz olalım hep
Şimdi sen gidince anne
Sol yanımdan bir şey kopuyor
Tutamıyorum onu gel sen tut...
F