Seni sevdim diyemedim bakıp gözlerine,
Boşver dedim sustum uzaktan sevdim seni sessiz sakin öylesine,
Dalıp giderdim bazen iki damla gözyaşı ile tebessüm edişine,
Şiir oldun kelime kelime biriktirdim seni odamın çekmecesinde,
Bir şarkı var ya hani olmasaydı dedim kendi kendime,
Hatırlatıyor seni işte beni üzmek istercesine,
Gitme vakti gelmiştir belki de,
Sayfaları bırakıp gecenin sessizliğine,
Sadece gitmek gerekti bakmadan ardıma bile,
Geri dönüşü olmayan bir bilet ile.
Aşık olmak güzeldir şiir gibi birisine,
Ama denk gelince imkansızlığın merhaba deyişine,
Sevgin solduğunda ayrılığın ertesinde,
Ya da birgün aşık oldum dediğin an tanıştırmak ister ya hani sevgilisiyle,
Oturur o cümlesi içine.
Korkuyorum be güzel kız sevmekten, acı çekmekten ne bileyim uyanmaktan korkuyorum ayrılığın ertesine,
Bu yüzden gidiyorum hoşçakal iyi bak kendine,
Duymuyorsun beni ama olsun belki uğrar sana bu söylediklerim,eşlik edip rüzgârın esintisine.
Aynı şehrin sabahına uyanmak değil de,
Hüznün vagonlarında dalıp gitmek de varmış demek ki birşeyler söylemek istercesine.
Sürükleniyor gibiydim sanki yıkık dökük bir enkazın içine,
Kalamam ki... Hoşçakal be İstanbul gidiyorum artık şiir bırakamam gelip de Kız kulesine.
Aşık olmamak için birisine,
Cam kırığı tanesi gibi o acıklı sözler değmesin diye kalbimin taa derinine,
Gidiyorum bilmediğim bir şehrin sabahına uyanmak istercesine,
Neden....Deme boşver anlatsam hüzün çöker matemine,
Ben bile denk geliyorum bazen rüyamda ömrümün son demine,
İçtiğim kaçıncı sigara bilemiyorum kül tablası dolu izmarit ile,
Denk gelirsin kırılmış bardak tanelerine,
Ya da gönlü alabora olmuş şairin birisine.
İyi bak kendine,
Boşver alıştım ben hayatın böylesine...
Barış KAPKINER
©by_solist
B