Hasret mektuplarının mürekkebi kurumadan silmeyecegim gözyaşlarımı,
Umut dediğin böyle huysuz;
sırılsıklam gelişine sevdalı.
Akasya dallarına astigimdan beri sevmeme ihtimalini,
bir öyle, bir böyle koparasim yok papatya yapraklarını.
Fakat !!
Yorgun düştüğünden beri rüyalarım,
daha çok sigara ve sorular sığdırıyorum gecelere,
Neyi özler insan ?
Neyi bekler?
Yetmez mi sevdigim,
gönlümün, vuslatı olmayan özleminle imtihani?
.
.
.
İndirdim bu gece umutlari akasya dallarından,
Ne hasret
ne vuslat,
kalmadı korumda yangınım,
Gitmeyi de bilmeli insan...
Sana kıyamadım
kendimi astım...
©serdars
S