Birgün rüzgar gibi esip giderim belki,
Üzülme
Bilmişimdir ki! yansımamıştır yüreğine duygularım
Kendim iken,
Çalarım seni rüzgarın uğultulu sesine ritim tutarak
Ne kadar sürer bilmeden...Öylesine bir hali ahval ile. Belki de gözyaşların sesi ile.
Gidiyorum!
İnan bana unutacak değilim.
Gül bahçenin gülüne ermediğimdendir gidişim
Gülü soldurmamaktır aslında niyetim, gül bana bakmaz ya...
Yok yere hayıflanma değil senliğim
Kapılarım aralıktır sana, kırıldığını duyar da yüreğim, biliki gelirim gönlüne derya olmaya.
Gönül buya, ne anlar ki deme!
Gönülden gönüle bağ vardır, manaya varana. ..
Gelemezsemde benlik değildir inan.
Niye gittin diye sorma.
Bazen gelipte dönmekte de var bir mana!
Usulca satırlara süzülmen gibi.
Gecede ay'ı fark etmek gibi
Yağan yağmurda serinlik aramak gibi
Şiirlerin anlamına varmak gibi hatta! sevmediğim şiire aşık olmak gibi.
Öyle yani.
Son bir isteğim,
Gülümse, 'zaman' bir gülümsemeyi de çalmaz ya..
Çalarsa, gel o vakit gülümsemelerimden kondurayım yanağına..
Vakit gitmektir sanıyorsam, yolda uzun bihayli...
©şira...
Ş