Yırtılıyor sayfalar kalemimin altında,
Yazmak değil de "yazıt" olmak varken,
Yazık oldu benliğime.
İçim dışım kara,
İçim dışım süpernova,
Ne bir kahve dizginliyor artık beni,
Ne de demlik demlik çay.
Ne bir el istiyorum saçlarımda,
Ne de bir usul dudak dinginleştiriyor beni.
İstemsiz yoksunluklar çekiyor gözlerim.
Tüm varlığımı yutmuş bir karadelik.
Yorgun ve halsiz varlığım,
Yoksul bir deniz kıyısında,
Kurumuş bir tuzlu damak.
Yetmiyor artık kelimeler bana,
Uzayda çay içmek istiyorum.
Sonra da gitmek istiyorum,
Bu evrenden.
©dias
D