Buralardan gitmem lazım
Cam kenarına oturmasam da olur
Sonbahar beni çağırıyor
İnsan yüzü görmeyeceğim
Issız bir yer bulmam lazım
Buralardan gitmem lazım
İnsanlar birbirine sarmışken
Ve yapraklar sararmışken
Gözlerim hâlâ kahverengi
Ama altları biraz çökmüş
Bu gözlerle bakmam lazım
Dökülen görkemli yapraklara
Ve sonbahar misali
Söylenmemiş sözlere susmam lazım
Yada kalmam lazım
Evet evet kalmam lazım
Kalıp bu mücadeleyi tamamlamam lazım
Bu izmihlali bu yıkıntıyı terkedemem
Acı, benim felsefem
Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak belki
Belki giden geri dönmeyecek
Geçen zaman gelmeyecek asla
Ama benim kalmam lazım
Alattin'in lambasında ki çıkacak cin'i görmem lazım
Küçük perinin sihirli değneği omuzlara dokunduğunu görmem lazım .
Lalenin kar altında filizlendiğini görmem lazım
Serçenin gözyaşının kuruduğunu görmem lazım...
Evet benim kalmam lazım
Kalıp, bütün fırtanaların durulduğunu,
Bütün yaraların sarıldığını,
Bütün acıların dindiğini görmem lazım.
Yada mandanın söğüt dalına yuva yaptığını görmem lazım
Yada balığın kavağa çıktığını,
Gözlerimi kapatıp senin yanımda olmanı dilerken, açtığımda yanımda olduğunu görmem lazım.
Kalmak için başka bir sebep olamaz zaten...
M