Göz kapaklarım taşımıyor artık geceleri.
Hep ağrıyor göğsümün sol yanı.
Avuçlarımın içinde dünyanın pisliği.
Bir deli zemheri ömrümün son yarısı.
Yeşilin maviyle buluştuğu yere gitmeliyim.
Menekşelerin açtığı bahçelere ulaşmalı.
Uzun yollarda hızlı adımlar atmalıyım.
Yorgunluktan ayaklarım yırtılmalı.
Dolu gözlerimi gizlemeli ve koşmalıyım kırlarda.
Ömrümden ömür eksiltmeli,
Ruhumu bedenimden çıkarmalıyım.
Belki huzur bulurum sessiz limanlarda.
Ve sığınırım ulaşamayacağım uzaklara.
Huzurumu bulun artık bana,
Huzurumu da alıp gitmeliyim.
©bilaloruç
G